Niedziela większości kojarzy się z wyjazdem do hipermarketu i pokaźnymi zakupami. W czasach konsumpcji zanika odruch pójścia do kościoła. Nie chodząc zauważyłem ostatnio dwie zmiany w podejściu do tego tematu. Jedna zmiana jest związana blisko z czytnikami e-booków, druga natomiast dotyczy wychodzących z jednego gdańskiego hipermarketu i dotyka spraw współczesnej reklamy. Na zachętę do przeczytania całości przedstawiam zdjęcie zachęcające do pójścia po zakupach do kościoła:
Czasy się zmieniają;). Kościół zachęcający do odwiedzin wielkim plakatem. Kiedyś byliśmy w szoku jak podawano nam informacje z Zachodu, że są tworzone kapliczki w bodajże amerykańskich centrach handlowych. Oprócz tej reklamy warto wspomnieć, że w innym centrum handlowym Gdańska istnieje kościół, który jest tak blisko sklepów, iż wygląda jakby był wkomponowany.
Dane Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) mówią o 1.3 mld ton jedzenia marnowanego co roku na całym świecie. W samej Unii Europejskiej marnuje się 89 mln ton żywności, a w Polsce blisko 9 mln ton, co stawia nas na 5 pozycji państw marnujących jedzenie w całej Unii Europejskiej. Kampania „Nie marnuj jedzenia. Myśl ekologicznie” prowadzona przez Federację Polskich Banków Żywności ma charakter informacyjno-edukacyjny, a jej głównym celem jest zmiana negatywnych zachowań i uwrażliwienie społeczeństwa na kwestie poszanowania żywności. Przygotowania przez Fenomem aplikacja konkursowa to kolejna odsłona tej kampanii.
Już w sobotę, 19 maja, w 30 miastach Polski rozpocznie się sadzenie specjalnych drzew w ramach zainaugurowanej podczas urodzinowej „Listy Przebojów Trójki” akcji „PioSęki, czyli drzewa przebojów”. Pod koniec kwietnia Program 3 Polskiego Radia posadził w Warszawie prawie 30-letni klon na cześć sztandarowej, trójkowej audycji – teraz przyszła pora na kolejne miasta.
Obecnie powszechnie zauważa się, że szary człowiek przyjmuje „cuda” nauki w sposób rzeczowy. Codziennie posługuje się tym co ludzie w innych epokach uznaliby za cuda. Jeśli nie w zdolnościach wynalazczych, to w zakresie wynalazczości dzisiejszy człowiek jest bliższy roli boga niż kiedykolwiek w swoich dziejach. (Lubimy w to wierzyć!). A jednak nigdy nie był mniej podobny Bogu. Przyjmuje i wykorzystuje cudowne dary nauki na oślep, nie odczuwa zdumienia, podziwu, przyjemności ani radości życia. Nie wyciąga wniosków z przeszłości, nie zaznaje spokoju ani zadowolenia w teraźniejszości i zupełnie nie dba o przyszłość. Drepcze w miejscu. To chyba wszystko, co możemy powiedzieć w jego sprawie.
Jak wiadomo pragnąłem w utworze większych rozmiarów przybliżyć dzisiejszym ludziom wielkie, nieme życie przyrody i zachęcić ich do pokochania go. Chciałem nauczyć ich wsłuchiwać się w tętno ziemi, brać udział w życiu całej przyrody, aby w natłoku swych małych losów nie zapomnieli, że nie jesteśmy bogami stworzonymi przez nas samych, tylko dziećmi i cząstkami ziemi i całego kosmosu. Chciałem przypomnieć, że na równi z pieśniami poetów i snami naszych nocy także rzeki, morza, sunące chmury i wichry są symbolami i nosicielami tęsknoty; rozpina ona swe skrzydła między niebem i ziemią, a jej celem jest nie znająca wątpliwości pewność o prawie obywatelstwa i nieśmiertelności wszystkiego, co żywe… Ale chciałem też nauczyć ludzi szukania źródeł radości i życia w bratniej miłości do przyrody; chciałem głosić sztukę patrzenia, wędrowania, rozkoszowania się rzeczywistością. Chciałem, żeby góry, morza i zielone wyspy przemówiły do was kusząco, ze zniewalającą siłą i chciałem was zmusić, abyście zobaczyli, jak niezmiernie różnorodne, bujne życie kwitnie w dzień i kipi poza obrębem waszych domów i miast. Chciałem dopiąć tego, abyście się zawstydzili, iż więcej wiecie o zagranicznych wojnach, o modzie, plotkach, literaturze i sztuce niż o wiośnie, która za waszymi miastami wybucha swym nieokiełznanym życiem, i o rzece płynącej pod waszymi mostami, i o lasach i wspaniałych łąkach, przez które pędzą wasze koleje. Chciałem wam opowiedzieć, jaki złoty korowód niezapomnianych rozkoszy ja, samotnik i mizantrop, znalazłem na tym świecie, i pragnąłem, żebyście wy, którzy może jesteście szczęśliwsi i weselsi ode mnie, z jeszcze większą radością odkrywali ten świat.
